ایجاز در شعر 2


ایجاز را درادبیات به بهترین شکل از سعدی داریم در گلستانش که مطلبی را به نثر بیان مس کند ئ چکیده اش را در بیتی خلا صه می کند :

حکایت

 آورده اند که نوشین روان عادل را در شکارگاهی صید کباب کردند و نمک نبود. غلامی به روستا رفت تا نمک آرد. نوشیروان گفت: نمک به قیمت بستان تا رسمی نشود و ده خراب نگردد. گفتند ازین قدر چه خلل آید؟ گفت: بنیاد ظلم در جهان اول اندکی بوده است هرکه آمد بر او مزیدی کرده تا بدین غایت رسیده.

اگر ز باغ رعیت ملک خورد سیبى

 

برآورند غلامان او درخت از بیخ

 

به پنج بیضه که سلطان ستم روا دارد

 

زنند لشکریانش هزار مرغ به سیخ

که البته همان بیت اول شاه بیت است و بیت دوم توضیح بیشتر است که نبودش خللی به بار نمی آورد . 

/ 0 نظر / 24 بازدید