ایجاز در شعر 3

(ایجاز در شعر3)

اگر باورداریم شعر از یک تصویر ذهنی آنی شاعر ناشی میشود و شاعر با توجه به قالبهای شعری و توان بسط ذهنی اش آنرا شکل میدهد و به کلمات زیبا می آراید

 مغز شعر و چکیده ی شعر همان نکته تصویزی اولیه  است به شعر زیر توجه کنید :

 

خون ببار ای آسمان امشب نگارم میرود            

                                            ماهتابم مونس شبهای تارم میرود        

تک  سوار   بی  بدیل   عرصه   فرزانگی             

                                            شهریار شعر ایران از کنارم میرود

آن عقاب قله های آسمان  سای  غزل                   

                                     وه چه با عز و شرف ازکوهسارم میرود

آن زلال دل نشین شعر  ناب مولوی                      

                                این چنین آبی هنین ازجویبارم میرود 

او بزرگی پیر راهی در تراز خواجه ای               

                                          کرده از درد فراقش زار زارم میرود

در هوای رفتنش از دیده ام خون می چکد                 

                                  وز دو دست من توان از دل قرارم میرود 

نو گلی بودم که انسی با نوایش داشتم             

                                                 ای دریغا زین جفا از برهزارم میرود

من کجا باشم سزای درگهش روز عزا               

                                                   تن  به  امید  د ل  امید وارم  میرود

در این شعر  شاعر از شدت  حزن آرزوی  باریدن خون از آسمان را دارد و از دست رفته اش را به ماه آسمان تشبیه کرده است و بیت دوم اختصاص این یار به شهریار است و باقی  شعر شرح  و تفصیل درد  هجران است  که تنها اگر بیت اول را داشته باشیم شاعر به مقصد رسیده است بدون اختصاص ، حال یک بیت به شکل زیر انتخاب می کنیم که دربرگیرنده چکیده شعر باشد:

 خون ببار ای آسمان امشب نگارم میرود            

شهریار  شعر  ایران  از کنارم  میرود

/ 2 نظر / 19 بازدید
برده ولی آزاد

تقدیم شما از هرآنچه خوبیست[گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل][گل] انسان های خوب همچو انعکاس ماه در زلال برکه اند لمس شدنی نیستند ولی زیبایی بخش ظلمت شبند. [گل]

حسرت

سلام دوست من لطفاً سری به وب من بزن وبه شعرهای من با دید نقادانه نگاه کن من خوشحال میشم نظرت رو بدونم(آدرس ب من) http://sharfarsi.persianblog.ir/